zondag 6 december 2015

Hallo, mijn naam is ... en ik ben een Happyholic


Zo, ik blaas weer wat leven in dit blog. ;-) Een repost vanuit LinkedIn: ik deed in september als experiment een blogpost op LinkedIn. Met veel leuke reacties en likes tot gevolg. Maar toch voelt het niet compleet als dit verhaal niet óók op CrownedThoughts staat. Bij deze!



Onlangs was ik op bezoek bij Uitgeverij Haystack voor een overleg over de 60-minutenboekjes van Frankwatching. Terwijl ik eigenlijk de laatste jaren veel te weinig boeken lees (ik lees met name blogs), zat ik weer vol bewondering naar al die prachtige boeken te kijken bij Haystack. Het viel vast op, want ze waren zo vriendelijk om me twee boeken mee te geven. :) Het boek wat me meteen aansprak was Happyholics – Leidinggeven aan mensen die het niet doen voor de poen van Itamar Sharon. Zowel de zonnige cover als de titel trokken me aan. Het boek had ik in een weekend verslonden en ik deel met jullie graag een aantal bevindingen.

Happyholic?

Itamar beschrijft in zijn boek de Happyholic. Dit zijn vooral mensen uit Generatie Y (geboren tussen 1985 en 2000), maar er zullen ook genoeg mensen uit andere generaties zijn die zich erin zullen herkennen. Het zijn mensen die niet werken om het geld of status. Ze zijn geen workaholics, maar happyholics: op zoek naar geluk en zingeving in hun werk.

5 typische eigenschappen van een happyholic

  1. Een happyholic heeft een duidelijke mening en uit deze ook. Happyholics zijn medewerkers die graag betrokken zijn bij het grotere plaatje.
  2. Happyholics willen weten waarom iets gebeurt of moet gebeuren: ze willen snappen wat het belang van iets is en ze willen er zich betrokken bij voelen. Dit betekent niet dat ze zich te goed voelen voor stomme klusjes, als ze maar het nut ervan inzien. ;-)
  3. Happyholics zijn direct, openhartig en eerlijk.
  4. Een happyholic is (vaak) op zoek naar mogelijkheden. Vernieuwing, diversiteit en vrijheid zijn belangrijk voor ze. Ook bezitten ze vaak een flinke dosis creativiteit.
  5. Happyholics zijn graag flexibel in hoe en wanneer ze werken. Ze zien werk als een geïntegreerd onderdeel van hun leven. Bovendien werken ze graag 32 of 36 uur om daarnaast nog iets anders te doen.

Voor elke happyholic is weer verschillend wat ze belangrijk vindt, maar deze 5 eigenschappen hebben ze allemaal toch wel gemeen.

Net zoals Itamar, herken ik veel van mezelf en van mensen om me heen in de Happyholic. Zo zijn we bij Frankwatching bezig met een sollicitatieprocedure, waarbij ik zweer dat de 7 laatste kandidaten allemaal tussen de 24-36 uur willen werken, omdat ze ook nog andere projecten hebben waar ze hun energie in kwijt willen. Herkenbaar, ik heb natuurlijk ook m’n eigen ‘side projects’ (InBunnik.nlonder andere). In mijn ervaring helpen die andere projecten - naast wat je er allemaal van leert - ook om extra gemotiveerd met je baan bezig te zijn.

Uitgeblust

Ook de anekdotes kwamen me erg bekend voor: van de oudere, uitgebluste medewerker die continu tegen een muur oploopt binnen de organisatie en nu z’n pensioen afwacht (en onder werktijd andere dingen doet) tot aan de jonge enthousiasteling die met een burnout thuis zit. En ik heb in het verleden regelmatig strijd gehad over flexibel werken bij m'n voormalig werkgever - het leek soms alsof we elkaar gewoon niet snapten, maar in mijn geval kwam dat gelukkig uiteindelijk goed.

Belangrijke rol voor leidinggevenden

Het boek van Itamar is erop gericht om leidinggevenden de handvatten te geven om de happyholics binnen hun organisatie blij en tevreden te houden (en om te voorkomen dat ze naar een ander bedrijf vertrekken). Maar je hoeft ze ook niet hoeft te behandelen als verwende kinderen (dat is ook weer niet nodig!).

Maar ook als niet-leidinggevende (en mede-happyholic) is het interessant om te lezen. Dit boek zet je aan het denken: ben je wel écht tevreden in je huidige baan? En zo niet, wat is er dan belangrijk voor jou? Kun je verandering aanbrengen binnen de organisatie of wordt het tijd om te vertrekken?


Food for thought.

Geen opmerkingen: